Taşların Hafızası




   " ÖZÜNÜN ÖZÜNE DÖNMESİNE İZİN VER "

Bazı taşlar yer değiştirmez.

Yönünü değiştirir.

Sessizlikleri,

Hareketsizliklerinden değil,

Bildiklerinden gelir.

Toprağı yarmaz, iz bırakmaz.

Sadece nereye ait olduklarını hatırlarlar.

Rüzgâr bazen erken gelir.

Kapı aralık kalır sanılır.

Oysa kapanan kapı değil, alışkanlıktır.

Eşik,

Sadece ayakların bildiği bir sınırdır.

Bir saat vardır,

Hep aynı zamanı gösterir.

Pili bitse bile.

Çünkü ayarı bir kez doğru yapılmıştır.

Kuzey yıldızı yer değiştirmez.

Yol alanlar ona bakmaz,

Yoldayken içlerinde taşırlar.

Bir ses vardır, çağırmaz.

Sormaz, tutmaz.

Sadece "buradayım" der.

Ve bazı yollar dönmek için değil,

Bilmek için yürünür.

Kapının aralık kalmasına gerek yok.

Anahtarı zaten senin içinde.

Nerede olursan ol,

Aynı gökyüzünün altında,

Aynı ritimle atıyor kalbimiz.

Bazı menziller haritada değil

Kendi içindedir.



 Özlem Karagöz Uzun


Post a Comment